Sain Zahoor

Sain Zahoor zingt terwijl hij de aik tara bespeelt, een traditioneel Pakistaans instrument. Hij behoort daarmee tot een oude traditie van reizende minnestrelen die zichzelf begeleidend op de aik tara poëzie van de wijzen zingen. Dit was de meest gebruikelijke manier om de Soefiboodschap van liefde en tolerantie aan de gewone man te brengen.

Sain Zahoor (Sain is geen naam, het is een eretitel in het Sindhi, de tweede meest gesproken taal in Pakistan. Zahoor is zijn naam.) werd in 1937 geboren en begon te zingen toen hij vijf was. Op dertienjarige leeftijd verliet hij het ouderlijke dak en begon hij te zwerven langs Soefiheiligdommen, waar hij voedsel kreeg van gelovigen. Hij zong en zingt in Soefiheiligdommen, op festivals en op straat.

Zahoors zangstijl is, net zoals die van vele andere Soefizangers, gepassioneerd en zeer energierijk. Terwijl hij zingt, danst hij uitzinnig en wervelen de franjes van zijn instrument in het rond. Zijn kleren zijn geborduurd met kraaltjes, hij draagt een strakke tulband, en net zoals de dansers, draagt hij enkelbelletjes. Zahoors stem is aards, begeeft het soms haast, maar zijn bereik is desalniettemin wijds en zeer emotioneel. Zijn optredens zijn daardoor even indrukwekkend als pakkend.

Sain Zahoor is uitermate nederig en staat met beide voeten stevig op de grond. Volgens hem zullen de heiligen zijn stem wegnemen de dag dat hij op geld belust wordt.

Sain Zahoor is ook te zien in de film ‘West is West’ van de Britse regisseur Andy DeEmmony, die in september in première gaat op het Filmfestival van Toronto.